نقشه های طلایی و قولای بی حساب کتاب

قرارای یواشکی، ساعتای پر تب و تاب...

خیال می کردم نباشی، دنیا به آخر می رسه

اگه یه روز بری سفر، عمر منم سر می رسه

یادش به خیر اون روزا که خوابای رنگی می دیدی

دنیای با هم بودنو پر از قشنگی می دیدی

من بودم و تو بودی و هزار تا وعده و وعید

یه قصر رؤیایی بود و شاهزاده با اسب سفید

من مَرد قصه هات بودم، تو هم عروس رؤیاهام

سوار کالسکه ی نور، خیال می بافتی پا به پام

قصه ی ما به سر رسید دنیا به آخر نرسید

دلی که پابند تو بود، از تو و عاشقی برید

بازی دیگه تموم شده، به آخر خط رسیدی

معنی عاشق شدنو آخرش هم نفهمیدی

                                 آخرش هم نفهمیدی....

نوشته شده توسط حسین در شنبه بیست و هشتم مهر 1386 ساعت موضوع شعر | لینک ثابت

کوچه وقتی که نباشی، رگ خشکیده ی شهره

ماه تو گوش خونه گفته دیگه با پنجره قهره

سقف دلبستگی بی تو واسه من سایه نداره

دلم از روزی که رفتی دیگه همسایه نداره

                                             تو پی کدوم ستاره پشت ابرا خونه کردی

                                             رفتی و چیزی نگفتی گریه رو بهونه کردی؟

                                             من سؤال ساده ی تو، تو جواب مشکل من

                                             رد پای رفتن تو تا ابد روی دل من

وقتی آسمون شبهام زیر سایه ی چشاته

وقتی حتی این ترانه رنگ غربت صداته

نمی ذارم این دو راهی سر راه ما بشینه

نمی ذارم این جدایی رنگ فردا رو ببینه

                                           شب رو با فانوس اشکم می برم به روشنایی

                                           با تو می رسم دوباره به طلوع آشنایی

                                           می دونم هر جا که باشی، دل تو اهل همین جاست

                                           واسه ی من و تو اینجا، اول و آخر دنیاست.

                                                                                                                                                                                                                        "متن ترانه ای از احسان خواجه امیری"

نوشته شده توسط حسین در پنجشنبه بیست و ششم مهر 1386 ساعت موضوع شعر | لینک ثابت

هی فلانی

         می دانی؟

        می گویند رسم زندگی چنین است:

                    می آیند                                             

                        می مانند

                         عادتت می دهند

                                 و می روند

                       و تو تنها می شوی

                                                نگفتی

                                رسم تو هم چنین است؟

                                 مثل همه ی فلانی ها.

نوشته شده توسط حسین در چهارشنبه بیست و پنجم مهر 1386 ساعت موضوع sms | لینک ثابت

دلم گرفته ست

دلم گرفته ست

به ایوان می روم و انگشتانم را

بر پوست کشیده ی شب می کشم

چراغ رابطه ها تاریکند

چراغ رابطه ها تاریکند

کسی مرا به آفتاب

معرفی نخواهد کرد

کسی مر ا به میهمانی گنجشک ها نخواهد برد

پرواز را به خاطر داشته باش

پرنده مردنی است.

نوشته شده توسط حسین در دوشنبه بیست و سوم مهر 1386 ساعت موضوع شعر | لینک ثابت

تموم شده صدای من تا کی می شه زندونی بود؟

آسمون پوشالی ساخت بغض ترانه رو سرود؟

تا کی می شه یه سایه بود کوچ ستاره ها رو دید؟

یه کشتی شکسته شد باز هم به ساحل نرسید؟

غربت شعر من چرا به گوش تو نمی رسه؟

خاطره های موندگار هنوز یه راه نفسه

ای هم قسم، آغوش تو یه سایه بون آشناست

یه جا مثل خورشید گرم، یه بستر بی انتهاست

تنها نرو ای هم قسم، تو لحظه ی شکستنم

تموم شده صدای من، بیا تا من حرف بزنم

تنها نرو ای هم قسم، نذار به آخر برسم

تو این خزون بی بهار منم مثل تو بی کسم.

نوشته شده توسط حسین در شنبه بیست و یکم مهر 1386 ساعت موضوع شعر | لینک ثابت

آن زمان که غم تنهایی من

                می برد قایق طوفانزده ی قلب مرا

                                            تا شب دورترین ساحل غم

آن زمان که دل من

                می شود رنگ خزان

                                           و پر از ناله ی اشک

آن زمان که منم و دفتر عشق

                         که پر از سرخی نام گل توست

                             ولی از بودن تواثری نیست که نیست

با خودم می گویم

           شاید آن ایزد پاک

                          وقت رویاندن تو

                          لاله ی قلب تو را

                          به گِل بی دل و تنهای کسی بخشیده

                          وآن چه در سینه ی تو

                                   قصه ی بودن دارد

                                     سنگی از کوه جفاست

                                             که بلور دل تنهای مرا می شکند.

نوشته شده توسط حسین در یکشنبه پانزدهم مهر 1386 ساعت موضوع | لینک ثابت

روزی که پیچک عشق دست نوازش به کلبه ی قلبم کشید

آموختم

 که دوست داشتن گناهی بزرگ است

و دانستم

 سکوت بهای سنگینی است

 که می بایست با ذره ذره ی وجودم بپردازمش

بهترین،

صداقت کلامت، نسیم عشق را در کوچه های قدیمی احساس

رهسپار می کند

و چگونه اجابت کنم نگاهت را

 وقتی زندانبان زندگی کوی دل را نمی شناسد؟

نوشته شده توسط حسین در شنبه چهاردهم مهر 1386 ساعت موضوع عشقولانه | لینک ثابت

نوشته شده توسط حسین در جمعه سیزدهم مهر 1386 ساعت موضوع | لینک ثابت

شاید هرگز تو ندونی دل سنگ کجا اسیره

                                           یا چرا تنگ غروبا دل آیینه می گیره

شاید هرگز تو ندونی تا سحر چند تا ستاره ست

                                         وقتی دل تنگ تو  سینه همدمش ابر بهاره ست

سخته سخته، خیلی سخته این همه باره رو دوشم

                                         تو می گی تقصیر من نیست،نرسید صدات به گوشم

حالا فریادمو بشنو، که برات گفتنی دارم

                                         ای که هرگز ندونستی چرا اینقدر بی قرارم

بعد از این هر جا که رفتی، اگه آینه رو می پوشه

                                         اگه دیدی از دل سنگ داره چشمه ای می جوشه

لحظه ای بمون و بشنو، لحظه ای با جون و دل باش

                                        تا اگه کسی صدات کرد، بشنوی صداشو ایکاش...

نوشته شده توسط حسین در پنجشنبه دوازدهم مهر 1386 ساعت موضوع شعر | لینک ثابت

چرا گرفته دلت، مثل آنکه تنهایی

چقدر هم تنها!

خیال می کنم

دچار آن رگ پنهان رنگ ها هستی.

دچار یعنی

عاشق

و فکر کن که چه تنهاست

اگر که ماهی کوچک، دچار آبی دریای بیکران باشد.

...

نه

وصل ممکن نیست...

همیشه فاصله ای هست

دچار باید بود

وگرنه زمزمه ی حیرت میان دو حرف

حرام خواهد شد.

و عشق

سفر به روشنی اهتزاز خلوت اشیاست

و عشق

صدای فاصله هاست.

صدای فاصله هایی که

غرق ابهامند...

نوشته شده توسط حسین در سه شنبه دهم مهر 1386 ساعت موضوع شعر | لینک ثابت

سلام دوستان

توی نظر سنجی که در وبلاگ هست اگه مایل بودید شرکت کنید

نتایج تا امروز:

بهترین سریال ماه رمضان به نظر شما؟

اغماء :  63 درصد

میوه ممنوعه : 27 درصد

یک وجب خاک : 10 درصد

نظر هم توی وبلاگ یادتون نره

نوشته شده توسط حسین در دوشنبه نهم مهر 1386 ساعت موضوع متفرقه | لینک ثابت

من مسافری غریبم

             توی جاده ی نگاهت

 که چشام مثل قدم هات 

               تا ابد مونده به راهت

 باورم کن که فقط تو،

                  تویی معنای وجودم

  تو بیا تا غم دوریت

                نره توی تار و پودم...

نوشته شده توسط حسین در یکشنبه هشتم مهر 1386 ساعت موضوع شعر | لینک ثابت

تو رو به اندازه ی یک اقیانوس دوست دارم.

       عزیز

               منو ببخش

              که  چیزی از جزیره ی دلم باقی نمونده

وگرنه...

                          وگرنه مَدّهای تو رو هم دوست دارم...

نوشته شده توسط حسین در شنبه هفتم مهر 1386 ساعت موضوع عشقولانه | لینک ثابت

آهای تو که این همه دوری از من

این روزا در حال عبوری از من

                                        آهای تو که فکر می کنی سوزوندی

                                        دارو ندارمو با دوری از من

طاقت نداری ببینی میدونم

این همه طاقت و صبوری از من

                                        ستاره ها می گن پشیمون شدی

                                        می خوای بگی که غرق نوری از من

فکر نکنم بشه با صد تا دریا

این همه نفرتو بشوری از من

                                       نمی دونم می خوای با قلب سنگیت

                                       دل ببری بازم چه جوری از من...

نوشته شده توسط حسین در پنجشنبه پنجم مهر 1386 ساعت موضوع شعر | لینک ثابت

   ما چون دو دریچه رو بروی هم

   آگاه ز هر بگو مگوی هم

   هر روز سلام و پرسش و خنده

   هر روز قرار روز آینده

   عمر آینه یِ بهشت اما .... آه

   بیش از شب و روز تیر و دی کوتاه

   اکنون دل من شکسته و خسته ست

   زیرا یکی از دریچه ها بسته ست

   نه مهر فسون نه ماه جادو کرد

   نفرین به سفر که هر چه کرد او کرد.

نوشته شده توسط حسین در چهارشنبه چهارم مهر 1386 ساعت موضوع شعر | لینک ثابت

خنده تلخ آدما همیشه از دلخوشی نیست

گاهی شکستن دلی کمتر از آدم کشی نیست

گاهی دل اونقدر تنگ میشه که گریه هم کم میاره

یه حرف خیلی ساده هم گاهی چقدر غم میاره................

نوشته شده توسط حسین در دوشنبه دوم مهر 1386 ساعت موضوع عشقولانه | لینک ثابت

رفتی ومونده یادگاریات

بردی عشقو مونده بی قراریات

بازم میاد روزی که بارون بباره

 بخواهد که عشقمو یادت بیاره

نوشته شده توسط حسین در یکشنبه یکم مهر 1386 ساعت موضوع عشقولانه | لینک ثابت